Beklenen gün geldi

Yoğun ayçiçeği ekim alanlarında yapılan arıcılık için bayram günleri sayılabilecek zaman başlıyor.Karşı köyden birisinin bize yakın tarlasında ayçiçekler açmaya başladı.
Salı günü tarla sahibiyle biraz konuştuk karşı köyde tarımda yeni teknolojileri uygulayan iyi çiftçilik yapan Ömer Ulus tarlanın 22 martta ekildiğini söyledi.
Genelde ayçiçekleri temmuzun ilk günleri açar.
Bu tarlanın dışında bir kaç tarla daha açmış. diğer tarlalar 4 - 5 gün sonra ancak açar.
Ana bal özü akımı bir kaç gün geriye kayacak.
Bir arada bir kaç kovana baktım getirdiklerini günlük tüketiyorlar. kovanlarda bal yok.

Dikkati bir şey çekti hemen hemen hiç erkek arı kalmamış.
bu kötü bir durum, demekki epey kıtlık olmuş.
Bu gün yeni ana arıları yılın rengine göre işaretleme boyası yaptım.
Ana arının birisi boyarken rahat durmadı, her yeri boyandı.
Dikkat çekici bir resim işçi arılar 3 - 4 tanesi bir araya gelmiş sanki dedikodu yapıyorlar

Yağmurdan sonra:

On gün kadar önce bir kaç gün yağmur yağdı hava da kapalı geçti.
Her şey değişti çiçek açan bitkiler ve balözü salgılayan bitkiler yıkanınca bal özü akımı kesildi.
Arılar daha saldırganlar çünkü bal özü akımı azaldı, buradaki arıcıların deyimiyle "kırçan" başladı, herhalde ayçiçeği açımına kadar sürer.En güçlü anarı yetiştirme, oğul alımı ve petek kabartılmasının olduğu karaçalı çiçeği yağmurla çabuk bitti.
Arıların değişik renkte petek ördüğü kraçalı çiçeği.
Kovan bakımları yaparken,özel yapım şerbetliklerin altına arıların ördüğü erkek arı gözlerini varrao savaşı için kesip alıyorum.
Bir kez kesilmiş erkek arı gözleri peteği ikinciye petek örmesi için konulmuş Erkek gözlü petek örülmeye başlamış.
Kovan içi nemden dolayı şerbetlik arılar tarafından kemirilmiş, MDF şerbetlik yapımı için uygun değil.
Yağmurdan önce biraz kanalo balı aldım.
Yavaş yavaş yaza girdik.
Geçen hafta arpalar biçildi.

Bu günde buğday biçilmesine başlandı.
Buğday biçilmesinin arıcılar açısından önemi; Merada yer bulamayan gezici arıcılar genelde ayçiçeği tarlalarına yakın biçilmiş buğday tarlalarına yerleşirler.
Arpalar biçilirken resim çektiğim tarlada ayçiçeklerini resimlemişim.
Havalar bir haftaya yakın serin ve yağmurlu geçtiğinden akasyalar yeniden çiçek açmaya başladı.

Sepet kovanı çerçeveli kovana aktarmak:

İlkel arıcılık olarak düşünülen sepet kovan arıcılığı Marmara bölgesinde özelliklede Trakya kesiminde çok yapılan bir iştir.
Sepetin bulunması, alınması kolay olduğundan arıcılığı bilen kişilerin elinin altında hazırda bir kaç sepet bulunur.
Arıcılık yapıyorum denilince kaç tane sepetin var diye sorulur, yani arıcılıkla sepet kavramı o kadar iç içe girmiştir.
Komşu köyde bir arıcı arısını çoğalmak amacıyla sepet kovan aldığını ve aktaracağını söyledi, ben de resimleyip bilgisayara yükleyeyim dedim.
Resimlemek için bana bir tane ayırmış.
Sepet içindeki arıyı çıkarmak için bir kaç yol var.Bunlardan birisi :
Konulacak kovan önüne büyükçe bir ağaç tabla üzerine arılar silkilir.
Silkme işlemi yapılırken sepet bir yere çarpılmaz.
Kovan önüne silkilen arıların içeriye girmesi sağlanır, aynı zamanda ana arının sakatlanmadan kovana girmesi sağlanır.
Sepet kovanla kolay çalışılması için ağzı açık boş bir teneke üzerine konulur.
İşin nasıl yapılacağı incelenir.
Çerçeveler arasına duman verilip, silkme işlemi bir kaç kere daha yapılıp, kolay çalışılması için arı sayısı azaltılır.
Bunlar ameliyat aletleri:Bıçak, bağlamak için pamuk ip, Sepet arıcı el demiri.
Aslında yanımızda el yıkama suyu da var. sık olarak el yıkanılınca kesilen bala su karışabilir, bunu önleme için eldiven giymek daha iyi oluyor.
Çerçeveli kovanlarda nasıl birinci ve onuncu çerçeveler bal oluyorsa; sepet kovanda da dıştaki petekler bal oluyor.
Yavrulu çıkarılan peteklerin sepetteki konumu hiç değiştirilmeden çerçeveye göre kesilir.
Pamuk ipi arılar tarafından kolay kesildiğinden kesilen petekler en az iki iple bağlanır.
Benim uyguladığım bağlama şekliyle petekler hiç sağa sola yatmazlar hatta dar petek bile olsa uygulanır.
Bu şemetik resimi peteğin çapraz bağlamaın nasıl olduğu göstermek amacıyla yaptım.
Küçük kalan petekleri ziyan olmaması için bir çerçeveye taktım yeni bir ana arı üretmek amacıyla ben aldım.
Arıların davranışlarını beğendim, küçük ve değişik renkli arıları vardı
Bunlarda aktarılmayan sepet kovanlar.
Sepet kovanlar güçlenince altına bir adet çerçeveli kovan konulur, Yani sepet kovanın ballığı alt kattadır.

Kısa bir gezi:

Perşembe günü Özel işlerim için Eskişehir'e gittim.
Yine özel bir iş için Mahmudiye İlçesine gittim.
Oraya varınca Sayın Bünyamin Yiğit Beyi görmeden olmaz.
Benim işim bittikten sonra bir kaç saatte onunla vakit geçirdim.

Onun arılığını gezdik. Yine oradan arı dostu ismi diğer 112 ibrahim'in arılığını da gezdik.
Her ikiside arı sevdalısı olduğundan güzel arılık düzenlemişler
112 ibrahimin arılığında bir anı
Yine 112 İbrahim'in arılığında kendisle bir anı.
Mahmudiyenin bir özelliği Türkiye çapında yarış atı yetişiriciliğin yapıldığı bir yer olması. Her yerde yarış atları geziniyor.
Bir sokağa giriyorsunuz karşınıza at üstünde birisi çıkıveriyor.
Hindistanda ineklere olduğu gibi Burada da atlara dolaşım serbesliği var.
İlçe çevresinde de çok sayıda yarış atı üretim çiftliği varDönüşü trenle yaptım. Ankara ile YHT ( yüksek hızlı tren) İstanbul Haydarpaşayla arasında kendi adına bir ekspres tren olması, bütün Demiryollarının düğüm noktası olmasıdan Eskişehirlileri demiryolu ile ulaşımında daha öncelikli olmasını sağlıyor.
Eskişehir'e trenle giden ve gelen yolcuların ne kadar düzenli ve özenli oldukları diğer tren yolcularına bakınca anlaşılıyor.
Çlkışta Haydarpaşa Gar binası Denize düşmeden bu kadar sığdırabildim.

Bahar gelmiş belli oluyor:

Havalar arasıra kapalı gitse de artık bahar geldi ve onun gereği oluyor.
Yaklaşık bir aydır arasıra, uygun havalarda arılara baktım, gelişmeleri olması gereken gibi sürüyor.


Bu en güçlü kovanlarımdan birisi. Genç ana arı olunca bir belli oluyor.
Temmuz ayında hasattan önce böldüğüm kovanlardan birisi, ana arı yalnızca kışa girerken yumurtladı ve yıpranmadı.
Kışa girerken üç çerçeveyle sıkıştırdım.
Havalar düzelmeye başlarken besleme yaptım, beslemeyi az az yaptığım koyu şerbet ve biraz pudra şekeri bu duruma geldi.
Yavrulu beş çerçeve var birde bugün yumurtlanmış çerçeveyle altı çerçeve olmuş.
İçinde iki ballı birde boş çerçeve var.

Bu da güçlü kovanlarımdan bunu geçen yazımda da yazmıştım durmadan yukarıya doğru petek örüyor.
Arısı da farklı daha küçük ve gri kuşak çizgili.


Bu arı da kıştan çıktığına inanamıyor, hala kış düzenini sürdürüyor, aynı çerçeve üzerinde bir birine yakın hem yavru,hem çiçek tozu bulunuyor, hala yavru alanını genişletmemiş.

Hava sıcaklıkları yüksek olunca bir günde bu çerçevenin yarısına ana arı yumurta atmış.

Sarıca arılar görünmeye başladılar, bende onların hatırlarını sordum.

Uzun zamandan beri açan bodur ballı babalar daha yoğun açar oldular.

Bahar gelince en erken çiçek açanlardan birisi de erik ağaçlarıdır.

Arılığımın arkasındaki kavak ağacı da çiçek açmış.

On gün kadar önce gezerken bir kanalo tarlasını görüntüledim.

Bahar eve de geldi saksı çiçeklerinden birisi güzel çiçek açmış.

12 - 03 - 2010 Cuma arıları besledim:

İki haftaya yakındır tam bir kış havası sürdü. sürekli yağmur ve arkasından da soğuklar olunca arılar dışarıya çıkamadılar.
Asıl sıkıntı güçlü kovanların böyle durumlarda ölebilecek olmaları düşüncesiyle beslemeyi düşündüm.

Bu gün biraz hava yumuşar gibi oldu yeterli sıcak olmasada, naylon torbalara 1 kg kadar şerbet koydum doğru arıların yanına gittim.

Biraz eski günlere döndüm torbayla şerbet verdim.

Torbaları alttan ince dikiş iğnesiyle 2 veya 3 delik deldim.















Şerbet torbasının delikli yerini çerçevelerin üzerine gelecek şekilde koydum.
Arıların az uçuş yaptıkları zamanlarda yarı salkım durumu olduğundan, şerbet alımını kolaylaştırmak için salkım olabilecek yerin üzerine koydum















Bir hafta önce uygun bir an yakalamıştım.
Geçen yıldan kalma taşlaşmış pudra şekeri vardı, onu kırıp kovan içine çerçeve üzerine koymuştum.

Bazı kovanlar pudra şekerini bitirmişler bazılarıda kemirmeyi sürdürüyorlar.















Şerbet verdikten sonra arılar daha çok dışarıya çıktılar.

Birde geçen hafta yaptığım varrao ilaçlamasını bu hafta yeniden yaptım.


















Besleme ve ilaçlama işi bittikten ellerimi ve arıcı aletlerini çamaşır sodalı suyla yıkadım.
Bakım işlemi yaparken 5 - 6 kovanda bir ellerimi ve arıcı aletlerini bu suyla yıkıyorum.















Çamaşır sodalı su ellerimi iyi temizliyor, hatta propolisleri bile çıkarıyor.

Tarihten parçalar:

Üç ay önce yıkılacak evden eşyaları taşımıştım.
Bu gün onları biraz karıştırdım. Daha önce koyduğum kutuları buldum.
Bunların birisi Arıcılıkta ilk göz ağrım pratik arıcılık kitabı; 1959 yılında ikinci basımı olan bu kitabı eski kitap satan yerden almıştım. yazarı Dr. Mehmet Hemşinlioğlu pek duyulmuş bir kitap değil ama içinde güzel bilgiler var

Kitabı defalarca okuduğum için epeyce yıpranmış

Kitabım birinci yaprağı aynı kapaktaki bilgileri içeriyor.

Bir yaprağını açtım. Kitabın yazıldığı yıllardaki
kovan sayısı ve arı ürünlerini belirtmiş.
Buna göre örnek 1949 yılında 984 bin eski tip, 40 bin yeni tip kovan varmış.
Üretilen bal 5226 kg, balmumu ise 575 kg mış.
Birde bugünkü sayısal değerlerle karşılaştıralım.

Başka bir sayfayı açtım; arı ailesi bireylerini anlatıyordu.

Sandıklardan çıkan başka bir şey tıbbi bir araç 150 yıllıktan fazla olduğunu tahmin ediyorum.
Bardak çekme veya şişe çekme denilen olayda kullanılan özel bardaklar ve o anda temizlik için suyu koymak için sürahi.
Üşütme ve soğuk alğınlığında sırta bu bardaklar özel şekilde yapıştırılıyor veya romatizma olan yerlerede yapıştırılıyor.


Bu bardakların dibi yuvarlak yapılmış açık olarak konulamıyor.
Kullanırken içine ispirtolu pamuk yakılıp konuluyor. sonra sırta yapıştırılıyor.
kapalı yerde oksigensiz ortamda ateş yanmadığından sönüyor, sönme oluncaya kadar deri içindeki sıvıyı yani teri emiyor iyileştirme oluyor.

Yine dikkatimi çeken eskiden kullanılmış şeker çuvalları.Bunların üzerindeki bilgileri okumaya çalıştım.
Çuvallar kalın pamuklu bezden yapıldığından şeker bittikten sonra evde başka amaçlı da kullanılabiliyormuş.


Başka etketli bir çuval daha;
Dikkatimi çeken çuvalların üzerinde hep 75 kg yazısı var, demekki eskiden insanlar daha güçlüymüş.


Burada herhalde 70 li yıllar civarında olsa gerek çünkü TS standart numarasıda var.


Bugün ise Şeker çuvalları bildiğimiz gibi 50 kglık. Ayrıca üretildiği fabrika numarası var

Kristal şeker çuvalda satılırken kesme şekerde sandıklarda satılırmış.

İşin arıcıyı ilgilendiren bir yönü o tarihlerde yeni tip kovan yerine çok kullanılır olması.
İç ölçüleri 40 x 64 cm yüksekliği 30 cm olan bu sandığın dar yüzünden uçma deliği açıp 10 adet çerçeve konulur arkadaki boşluğa da arıların kendilerinin petek örüp bal doldurması için ayrılırmış.